Bizə düşmən lazım deyil

ilham ali yusif

Fərdi inkişaf ilə bağlı istənilən bir film, kitab insana daha çox özünü tanımağa imkan verir. Səhərlər dur idman et, günə 30 səhifə kitab oxu, günortalar yarım saat parkda gəz və s. məsləhətlərdə isə qeyri-adi heç nə yoxdur. Sadəcə özümüzün də haqqında düşündüyü belə məsləhətləri bizə başqa biri verəndə effekti çox yaxşı olur. Xüsusən də həmin şəxs hansısa bir sahədə uğurludursa.

İnsan həm də çox oxuduqca həyatını müsbətə dəyişəcək məsləhətləri daha böyük dozada istəyir. Bəzən bu yaxşıdır, amma əksər hallarda bu daha böyük uğursuzluğa səbəb ola bilər. Əgər sadə bir məsləhətə əməl edib arzuladığınız davranışı vərdişə çevirmisinizsə, qəliz məsləhətləri oxumaqla özünüzü daha dərin depressiyaya salacaqsınız. Mən fikirləşirəm ki, insan ara-sıra ən sadə məsələlər haqqında düşünməlidir. Onların bir neçəsini burada özümə və sizə xatırlatmaq istərdim:

İradəsizlik – Yemək içməkdə özünü saxlamaqla iş bitmir. Çoxumuz adi bir filmə baxanda bir neçə dəfə telefona baxırıq. 15 dəqiqə maşın sürəndə az qala 3-4 nəfərə zəng edib polis görəndə telefonu gizlədən adamlar var. Karyeramızı dəyişməyə imkan verən bir neçə kitab var ki, az qalsın bir ilə onları oxuya bilmirik. Ən çox da vaxtsızlıqdan şikayət edirik. Amma di gəl ki, məsələn sosial mediayaya yetərincə vaxt ayıra bilmirik. Kiminsə vaxtını düz bölüb-bölməməsini müzakirə etmədən, bu davranışları məhz iradəsizlik kimi görürəm. Qısası 90 % hallarda uğur bir yerini yerə qoyub davamlı çalışmaqla mümkündür.

Tələskənlik – Səbr və yenə də səbr. İnsana uğuru gətirən ən böyük faktorlardan biri. Təsəvvür edin ki, sizin ağlınızda böyük ideyalar var və bu ideyalardan dərhal pul qazanmaq istəyirsiz. Buna görə də səbirsizlik edib 1-dən 5-ə tullanmağa çalışırsınız. Adama elə gəlir ki, oturub 2, 3 və ya 4 ilə məşğul olsam ömrümdən gedəcək. Əslində isə 1-dən sonra artıq 5-in gerçəkdə deyil, məhz beyində yaradılmış vizuallaşması sizi ‘şişirdir’. Siz sadəcə biraz bilib ancaq özünüzü 5-lik yerinə qoyursuz və səbriniz çatmır ki, 2-dən 4-ə olan yolu lazımi qaydada keçəsiniz. Qısası çalışın, lazımsız yerə tələsməyin. Zəhmətinizin bəhrəsini mütləq görəcəksiniz.

Tərslik – Söhbət prinsipiallıqdan getmir. İnsanın öz ideyalarında, məqsədlərində prinsipial olmağı vacibdir. Amma şəxsən mən ingilislər demiş flexible olmayan insanları sevmirəm. Xüsusən də söhbət biznesdən gedirsə. Məsələn, mən adama bir dəfə yazaram, yazmasa daha özü bilər, oturub yalvarası deyiləm tipli insanlarla mənimki tutmur. Bəlkə həmin şəxs bilmədən e-maili silib və ya unudub? Tərslik bəzən sizi gözdən də salar.

Pozitiv düşünməmək – Bu günlərdə Green Card lotoreyası üçün müraciət etdim və mən artıq xəyallarımda Amerikadayam 🙂 Zarafatsız, istənilən bir məsələdə ən pozitivi beynimdə vizuallaşdırıram. Bunu qətiyyən şansa inanmaq və ya fanatiklik kimi qəbul etməyin. Sadəcə istənilən halda pozitiv düşünməklə qəlbim və emosiyalarım rahat olur. Maksimum çalışıram insanlar haqqında da pozitiv olum. Neftin qiymətləri düşməyə başlayandan nə qədər adam neqativ ruha qərq olub. Amma məsələn dostlarımız dünən növbəti dəfə möhtəşəm Digital Marketing Conference təşkil etdilər. Təəssüf ki, şəxsi səbəblərə görə mən qatıla bilmədim. Amma bu şansı qaçırmağın belə pozitiv tərəflərini düşündüm.

Paylaşmamaq – Fikir verirsinizsə, indi dünyada paylaşmaq prinsipli bizneslər daha uğurlu olurlar. Siz maşın almırsız başqasının maşınını sürürsüz. Səyahət edəndə oteldə yox, kiminsə evində qalırsız. Hələ mən yüz minlərlə onlayn proqramları və bloqları demirəm. Çoxumuz faktiki təmənnasız bildiyimizi və gördüyümüzü bloqlar və ya sosial media vasitəsilə paylaşırıq. Bunun insanın özünə nə qədər xeyri var bu barədə çox danışmışıq. Ürəkdən edilən yaxşılıq, kiməsə tək maddi deyil, başqa bir cür yardım etməklə ürəyinizə elə gözəl hisslər yayılır ki, bunu siz bahalı restoranda ən dadlı yeməkləri yeməklə yeyəndə belə tam hiss etmirik.

İnamsızlıq – Əlbəttə, siz iradə göstərib, səbrlə, tərslik etməkdən hər şeyə pozitiv yanaşıb paylaşmağı unutmasaz istənilən halda həyatınıza müsbət dəyişikliklər gətirəcəksiniz. Ancaq heç zaman özünüzə olan inamı itirməyin. Uğurlu karyera quran insanların həyatına çox fikir vermişəm. Bilmədikləri şeyləri belə özünəinamla idarə edə ediblər. İnsan özünə inamı itirəndə az danışır, danışanda şikayət edir və başqalarını günahlandırır. Özünəinam çox pul və ya vəzifə ilə artmır. Yəni bu gün pulum azdır, 5000 alım özüməinamlı olacam deməklə özünüzü aldatmayın. Kimdəsə belədirsə, sizdə belə olmasın. Ən azından əminlik və inamla uğurlu olmaq ehtimalı daha çoxdur. Bunun üçün isə ixtisaslaşın, öz üzərinizdə çalışın. Hətta yaxşı makler olmaq istəyirsinizsə belə.

Bütün bunları və burada qeyd etmədiklərimi həm şəxsi həyata və davranışlara, həm də iş mühitinə aid etmək olar. İnanclarda da insanın ən böyük mücadiləsinin öz nəfsi ilə olduğunu qeyd olunur. Özüm də və ətrafımdakı bir çox insanlar var ki, davranışlarımız və düşüncələrimizlə özümüzü nə qədər geri salırıq. Hansısa maraqlı ideyaya inam itir, ruhdan düşürük və ya lazım olmayan fikirlərə düşürük. Əvəzində isə ömürdən gedir. Arzulayıram enerjimizi belə hallar az alsın və gücümüzü real düşmənlərə saxlayaq.

Niyə davamlı öyrənməliyik?

ilham ali yusif

Bu 2 gün əlbəttə ki, Azərbaycanda 2 şeydən çox danışılır. Bağdandan və bir də pambıqdan. Ortalama il ərzində sosial mediada 100-dən artıq mövzu müzakirə olunur. Amma yadımıza salan olmasa onların çoxunu sonradan heç xatırlamırıq. Bu müzakirələr inkişaf, strateji yanaşmalar üçün çox yaxşıdır. Hətta nəyisə səhv edən insan eqosu ilə bunu qəbul etməsə də, şüuraltı bundan hansısa nəticələr çıxarır. Həmçinin, bu müzakirələr bəzən dövlətin gözlənilməz qərarlarına da səbəb olub. Ümumi desək bu müzakirələrdə təhqir, xof yoxdursa, obyektiklik, ədalət varsa bu çox gözəldir. Təəssüf ki, bu cür yanaşma heç də hər zaman olmur.

Yaxından, uzaqdan tanıdığımız marketinq icması da dünəndən bağa girib bir çürük ağaca (oxu plaqiata) görə bütöv bağı (oxu Azərbaycan marketinqi) müzakirə edir. Qətiyyən, bu yazıda bu müzakirələr üzərində dayanmaq istəmirəm. Öz prinsiplərimə sadiq qalaraq bu cür söhbətlərdə faydalı nəsə deyə bilmərəmsə susuram. Məsələ heç deməklə də bağlı deyil. Vicdan, niyyət və əməl ilə bağlıdır. Ola bilsin ki, bu bloqu oxuyanların bəzilər söhbətin tam olaraq nədən getdiyini bilmir. Ona görə də növbəti paraqraflarda əsas olaraq davamlı öyrənməyin vacibliyindən yazacağıma söz verirəm:

İnsanın fikirləri niyə dəyişir?

İnsanın nəsə ilə bağlı fikir dəyişirsə bunu etiraf etmək, ən azından özün üçün bunu qəbul etmək insanı sadəcə ucaldar. Məsələn, 6-7 il qabaq pul axını (cash flow) planlaşdırmasına nifrət edir və bunu çox mənasız bir şey hesab edirdim. Ancaq bunu və proseslərin planlaşdırılmasını mənə çox gözəl və praktik təcrübələrlə izah edəndən sonra bunu sevməsəm belə buna daha rasional və hörmətlə yanaşdım. Biz illərdir belə edirik deyib, praktik və elmi əsaslı təcrübəyə hörmət etməmək özü bir qeyri-peşəkarlıqdır. Gözəl izah, açıq müzakirələr, obyektiv yanaşma ilə olan münasibət və ən əsası eqonu bir kənara qoymaq insana etdiyi, bildiyi səhv yanaşmaları dəyişməyə kömək edir. Həyatımda yüzlərlə misal var. Bu mövqesizlik deyil, əksinə bu həyatda daha doğru mövqe tutmağa gedən yoldur.

Keçmişdə bunu bu cür etdik

Hərdən telefonda köhnə şəkillərə baxıram, istəyirəm post edim. Deyirəm əşşi bu köhnə şəkil kimə lazımdır? 🙂 Zarafatsız hər şey o qədər sürətli gedir ki, adam özünü gündəlik freşləməsə özünü dövrdən uzaq bilir. İş müsahibələrində, nəbilim forumlarda, konfranslarda keçmiş təcrübələrdən danışmaq gözəldir. Amma illər keçdikcə mən filan işi bu cür gördüm və indi görməsəm belə bu iş mənim adımla bağlıdır demək və təzə heç nəyi bəyənməmək özünü aldatmaqdır. Xüsusən də sən pensiyaya çıxmamısansa.

Gənclərin qabağında dura bilmək

Gələn il 30 yaşım olacaq. Özümdən 10 yaş kiçik xeyli sosial media dostlarım var. Həmçinin artıq yaşı 25-ə çatmış dərs dediyim gənclər var. Arasında ən azı yarısı məndən daha çox dil bilir, daha çox biliklidir, dünya görüşlüdür. Bir çox reallıqları daha tez başa düşüb. Daha gözəl əlaqələri var. Elələri də var, hətta çox yüksək yerlərdə işləyirlər. Buna görə mənim yaşım, 10 illik təcrübəm deyib gəncləri zəif bilmək ən böyük zəiflikdir. Hətta bəzi məqamlarda səhv etsələr belə onlar mən yaşda olanda bilirəm ki, daha çox uğurlu olacaqlar. Ona görə də bu axına qarşı mən arxayın oturub özümü ağıllı saymıram. Onlardan öyrənir, öz üzərimdə ən azı onlar qədər çalışıram ki, rəqabətdə uduzmayım. 2 il sonra hansısa şirkət 1 milyonluq marketinq büdcəsini daha şəffaf baxışlı və innovativ düşünən 24 yaşlı gəncə həvalə edə bilər, nəinki 15 ildir bu sahədə qan tökürəm deyib özünü aldadana.

Əziyyət çək, o gün gələcək

Sevmirəm hər şeyi neqativ görən, inanmayan, bir cürük meyvəsinə görə ağacı dibindən kəsməyə hazır olan insanları. Bizdə marketinq yoxdu deyənləri, məsələn. Hər birimiz öz mövqeyimizdən azdan-çoxdan narazıyıq. Hamımız daha yüksək yerdə olmağa can atırıq. Bütün bunlar təbiidir. Xüsusən də Azərbaycan kimi ölkədə bir çox insanın layiq olmadığı yüksək yerlərdə olduğunu bilərək. Amma bu əsas vermir ki, dünyanı ədalətsiz adlandıraq. Mən öz təcrübəmdən deyirəm ki, azacıq əziyyət çəkəndə belə onun nəticəsini görürəm. Nəyəsə nail ola bilmirəmsə, bundan ən çox özümü günahkar görürəm.

Dostlar, həyatda hər şey ideal deyil. Dava-dalaşa, ittihamlara, dərk edilən və ya edilməyən paxıllıqdan doğan alovlu təhqir və tənqidlərə hazır olun. Amma özünüzə bu sualı verməyi heç zaman unutmayın: Mən bu gün kiməm və bu mövqeyimi vicdanım qəbul edirmi?

İndiki ağlım olsaydı.. İndi ki var..

ilham ali yusif

Bu günlərdə dəyərli Rafiq Hunaltay öz bloqunda ‘İndiki Ağlım Olsaydı‘ deyib çoxumuzun həyatda etməli olduğumuz, amma etmədiyimiz bir çox vacib məqamı həvəslə paylaşmışdı. Axırda da bizi də dəvət etdi ki, ağılımızın o vaxt ağlına gəlməyən yaxşı şeylərdən yazaq. Elə 2 ay öncə gənclər üçün maraqlı təlim keçmək imkanım olmuşdu, ’10 il qabağa getsəydim nələri etməzdim’. Orada da qeyd etdiyim kimi bu barədə məsləhət vermək çox məsuliyyətlidir. Hərənin öz reallığı olur. Hətta bir neçə il qabaq indiki ağlım olsaydı belə reallıqlara görə çox da aşağı-yuxarı hərəkət imkanı olmaya bilərdi.

Beləliklə, bir neçə bənd üzrə öz həyatımda nələrdən narazıyam və ya bu səhvləri heç düşmənimə də arzulamıram silsiləsindən bəzi etiraflar:

1) Dəli olub çayı keçərdim – Mədənililik, utancaqlıq, nəbilim nələr nələr. Geri çönüb baxarkən bir sıra məqamlarda bu cür yanaşmanın məni necə geri saldığını görürəm. Mən qətiyyən kimisə mədəniyyətsiz olmağa çağırmıram. Heç bundan sonra da özüm mədəniyyətsiz olmaq istəmirəm. Amma bunu həyatımda bəzi məqamlarda aşırı yaşamam, haqqım olduğu bir çox şeyi belə soruşmamağıma, istəməməyimə gətirib çıxarıbdır. Bunu bir neçə dəfə qeyd etmişəm. Konkret olaraq bizim cəmiyyətdə üzüyola oldun, yollarda qalacan. Lazım gələndə dəli olmağı bacarmaq lazımdır. Bunu həm də fikirləşmək də bağlı deyərdim. Heyif ki, uşaqlıdan çox sevdiyim bir prinsipi tam yaşaya bilmirəm. Nəyi edib-etməmək haqqında saatlarla fikirləşənə qədər, həmin saatlara elə bu işi gör.

3) Daha da az yatardım – Bu hər mənada nəzərdə tutulur. İndi düzdür bu fiziki olaraq başa düşülə bilinər. Tələbə olarkən necə olurdusa, yalan olmasın 50 saat oyaq qalmaq mümkün olurdu. Denən adamın bir yuxusu gəlirdimi? Amma bundan daha çox, məcazi mənada yatmağı nəzərdə tuturam. Azərbaycan 10 il qabaqki kimi çətin ki bir daha olsun. İndi imkanlar yoxdur demirəm, indi də imkanlar az deyil. Bəzilərindən sadəcə indi çox uzaqlaşmışam. O vaxti isə onlara yaxın gedib, qabağa getmək imkanları daha çox idi. Qısası, gərək imkanları vaxtında görəsən. Fil qulağında yatmayasan. Birinci devalivasiyadan sonra başladıq ki, bəs gərək gözü açıq olub filan şeyi edərdim. Maraqlıdır ki, ikinci devalivasiyadan sonra da eyni zümzüməni edirdik.

3) Karyeram haqqında məktəbdən fikirləşdim – Əslində karyera yolumdan narazı deyiləm. Restorandan, oteldən başlayıb, QHT, sonra da 8 ilə yaxın təhsil sferasında çalışıram. İşlədiyim sahəni də çox sevirəm. Amma ki, yerimdən və məqamından narazılıq olmasın, öz performansımdan və mövqeyimdən çox narazıyam. Niyə məsələn, məktəbdə oxuyarkən səmimi qəlbdən cərrah olmaq haqqında fikirləşməmişəm və yaxud da niyə bankir olmağı beynimə yerləşdirməmişəm?Bu vizyonsuzluq məktəb sisteminin problemidir. Amma indi ətrafımda məktəbli olan istənilən qohum-qonşuya öz məsləhətlərimi verirəm ki, azdan-çoxdan faydalansınlar və ‘karyera haqqında institututu qurtaranda fikirləşərəm’ prinsipi ilə yaşamasınlar.

4) Şəxsi biznesə gərək çoxdan başlayardım – İndi olur ki, konsultasiyadan, hansısa bir intellektual zəhmətinin nəticəsi olaraq işindən əlavə pul qazanırsan, amma ki, tamştatlı işləyə-işləyə şəxsi biznes qurmaq o qədər də asan deyil. 26 yaşında ilk dəfə maşın sürməyi öyrəndim. Bu işin məsuliyyətindən dəli olurdum ki, gedib kiminsə maşınına dəyəcəm. Uşaq və yeniyetmədə bu qorxu o qədər də çox olmur. Yaşa dolduqca məsuliyyət adamın olan qalan potensialını da batırır. Məsələn, 20 yaşında insan gedib haranısa arenda götürüb ofisi daha rahat açar, ancaq yaş 30-u keçəndə, olursan məsuliyyətli kişi və ya qadın. Başlayırsan heç kimin ağlına gəlməyən ən xırda detalları fikirləşməyə. Axı sənin sahibkarlıq vərdişin yoxdu deyib özünü məhv edirsən və sən ən yaxşı halda banka 10 000 manat pulub qoyub, ilə 1000 manat depozit faizindən gəlib əldə edib özünü bəxtəvər sayan adam olursan.

5) Bloq yazmağa çoxdan başlayardım – Təsəvvür edin ki, 2007 və 2008-ci ilərdə neçə də bloq saytlarında qeydiyyatdan keçib, güya ki özüm haqqında 1-2 cümlə yazıb elə orada da bloqu yiyəsiz qoymuşam. Halbuki, elə tələbə olarkən konfranslar üçün yazdıqlarımız yazıları ayda bir dəfə olsaydı belə paylaşmaqla belə mütəmadi yazmağı 8 il qabaq başlamaq olardı. Daha bəsit yazılar yazmaqla, daha ümumi mövzular üzrə fikir bildirməklə bu vərdişi gücləndirmək və sonradan bloq yazmağın digər üstünlüklərindən faydala bilərdim. Yoxsa, durub-durub 27 yaşında dedim ki, bəs bloq açmağa əsl vaxtdır. Vacib deyil ki, nəyisə etmək üçün müəyyən yaşa çatasız. Edin, göstərin. Ancaq bir prinsipi unutmayın. Siz hamıdan ağıllı deyilsiniz!

6) DJ olardım – Bəli, bəli. O qədər maraqlı həvəslərim olub ki, onları boğub məhv etmişəm. Demirəm ki, belə dəhşətli peşmanam. Amma indinin özündə hansısa bir şənlikdə, tədbirdə olanda fikrim DJ-in musiqi zövqündə olur. Hansı mahnıdan sonra keçidi necə etdi, ümumiyyətcə bu pleylistə bu mahnı yaraşırmı, ya yox. Heyif ki, DJ-lik texnologiyasını sadəcə kompüter proqramları kifayətləndirdim. Elədiyim işləri də ictimaiyyətə çıxarmadım ki, belə bax belə işlərim, mikslərim olub. Yüzə yaxın disk arxivim və s. Amma gərək gedib bu işlə bir-iki sezon dəniz kənarında peşəkar məşğul olardım. Ya həvəsimi öldürəcəydim, ya da özümü orada tapacaqdım.

Qətiyyən yuxarıda dediklərimi özümə dərd etmirəm. Daxildən də belə bir özünəinam var ki, heş nə heç vaxt gec deyil. Amma dediklərim həm də reallıqdır. İndi hansısa zirvədə kimisə görəndə bilirsən ki, indiki ağlım 5-10 il qabaq olsaydı, orada mən olmalı idim. Amma yenə də həyat davam edir. Keçmişlə yaşamağı heç kimi arzulamıram. Həyatda hər şeyi yenidən başlamağa hazır olmaq lazımdır. Sonda bir daha Rafiq hocaya təşəkkür edirəm ki, özümüzün səhvlərimizi özümüzə xatırlatmağı bizə xatırlatdı.

‘Uğurun xəritəsi’ kitabı haqqında danışırıq (Video)

Murad Məmmədovun gerçək hekayələri əsasında yazdığı kitab haqqında təqdimat. ‘Uğurun Xəritəsi’ kitabı artıq satışa da çıxdı. Qaldı sizin alıb oxumanız. Fikirləşirsiz alım, almayım? Onda cavabı növbəti videomuzda tapın. Onsuzda almaq istəyəcəksiniz 😉

Özünəməxsusluğun vacibliyi ilə bağlı bir neçə kəlmə

ilham ali yusif

Şəxsi inkişafla bağlı məsləhət vermək əslində çox asandır. Biz də ara-sıra bu bloq vasitəsilə öz təcrübəmizdən və başqalarının həyat təcrübələrindən olan məsləhətləri sizlərlə paylaşırıq. Prinsiplərimizə sadiq qalaraq, gerçək hekayələri çatdırırıq. 12 il qabaq məktəbi qurtardıqdan sonra universitetdə oxuduğum və sonradan işlədiyim müddətdə də mənə çoxlu məsləhət verən olub. Kitablardan, məqalələrdən mütəmadi öyrənməyə çalışmışıq. Bu məsləhətlərin bəziləri faydalı, bəziləri isə dağıdıcı olub. Ona görə də məsləhət vermək nə qədər asandırsa, bir o qədər məsuliyyətlidir. Çünki biz oxuduğumuz, öyrəndiyimiz məlumatlar əsasında öz inkişafımızı planlaşdırırıq.

Şəxsi inkişafın planlaşdırılması həm qəliz, həm də sadədir. Məsələn, elə insanlar var ki, qarşısına 100 özünüinkişaf məqsədi qoyur və nəticədə onların sadəcə 5-nə çatır. Elə insanlar da var ki, qarşısına 10 məqsəd qoyub az qala hamısını reallaşdırır. Şəxsən öz təcrübəmdə mən universitetdə oxuyarkən 4 xarici dili paralel öyrənmək istəyirdim, amma əlbəttə ki, nəticə yaxşı olmadı. Bu yaxınlarda isə PR ilə bağlı 3 kitabı oxumağı planlaşdırdım və həmişəkindən də qısa müddətə onları oxuyub qurtardım. Özü də inkişafdakı bu dağınıqlılıq yaşa baxmır. Məsələn yaşı 60-ı keçmiş insanlar var ki, konkret olaraq telefonda Facebook-u, Skype-ı öyrənir və praktik istifadə edir, elələri də var, çox istəyir ki, telefondan maksimum faydalansın, bütün proqramları bilsin, amma telefonu sadəcə zənglər üçün istifadə edir. Düzdür, bu həm də öyrənmə vərdişləri ilə bağlıdır.

Konkret olmaq üçün isə insan həyatda öz yolunu müəyyənləşdirməli və özünəməxsus olmaqla bağlı qərarlaşmalıdır. Bunun da ən vacib tərəfi özünü başqalarına bənzətməməklə bağlıdır. Digərlərindən nümunə götürmək, onların uğurlarına səbəb olan bilik və bacarıqları inkişaf etdirmək faydalıdır. Amma bundan öncə gərək özünüzü tanıyıb, necə biri olmaq istədiyinizi müəyyənləşdirəsiniz. Fərq etməz yaş 20 və ya 30-dur. Uğurlu insanlar xarizması və fəaliyyətləri ilə tez diqqət çəkir. Fikirləşirik ki, onun etdiyi filan şeyi etsəm, mən də uğurlu olacam, rahat iş tapacam və s. Biz onların həyatından aysberqin Titanikə dəydiyi tərəfini görmürük. Sadəcə epizodik hansısa qiymətləndirmə apararırıq.

Hər bir insan özü bir brenddir. Brendin də yaxşısı və pisi, uğurlu və uğursuzu olur. Aşağı-yuxarı bütün uğurlu brendlərin işləmə prinsipləri eynidir. Amma özünəməxsus olmayan və fərqlənməyənlərin uğursuzluğu çox olur. Məsələn, bilirik ki, dünyada özünü şüuraltı McDonald’s-a oxşatmaq istəyən çox brend var. Onun etdiyi çox şeyi təkrarlayırlar. Bəs nəticələr? Hansısalarısa orta səviyyədə, çoxu isə azacıq pozitiv nəticələrlə kifayətlənirlər. Amma nəticələr eyni olmayanda eqo və paxıllıq brenddaxili problemlərə səbəb olur. Eynisi insanın daxilində baş verir. Öz yolunu müəyyən etməmiş insan filankəs kimi olmayanda içindəki həsəd onu məhv edir. Həsəd bir qırağa, özün kimi olmamaq, özünü sevməmək, bəyənməmək, gördüyün işdən zövq almamaq, gerçək dostların və doğmaların olan ailəni və yaxınlarını qiymətləndirməməklə yaşamaq həyatı boşa verməkdir.

Bu bloq postu da maksimum konkret etməyə və bir neçə kəlmə ilə sizlər üçün faydalı olmağa çalışdıq. Əminəm ki, bizim bloqun izləyənlər öz inkişaflarında çox diqqətlidirlər və hərəsinin özünəməxsusluqları var. Hətta hələ də kopyalayanlar varsa belə əsas odur ki, siz öz üzərinizdə çalışırsız və sizə də tezliklə öz yolunuzu tapmağı arzulayıram.

Alət çubuğuna keç